प्र........" ति " साद

एकच सुखाचं स्वप्न पुरेसं नाहीये कां काही लिहायला ?

2011-07-14T07:07:00.001-07:00

काय रोज रोज दुखः कुरवाळत एखादी कविता लिहायची ?
एकच सुखाचं स्वप्न पुरेसं नाहीये कां काही लिहायला ?
रोज रोज एक दिवस पार पडला कशाला म्हणायचं ?
उद्याचा दिवस किती सुरेख असणार आहे असं कां नाही बोलायचं ?

उद्या सकाळचा कितीचा गजर लावायचा असं कशाला बोलायचं ?
आजची रात्र सुरेल स्वप्नात जाणार आहे असंच नाही कां बोलायचं ?
सकाळचा पेपर उघडून उगीच वाईटसाईट बातम्या कशाला वाचायच्या ?
छान कॉम्पुटर उघडून फेसबुक वर मित्रांना शुभ प्रभात कां नाही बोलायचं ?

ऑफिसला पोचून फाईलचा गठ्ठा पाहून तोंड कशाला वाकडं करायचं ?
दुपारी डब्याचा आस्वाद घ्यायचा आहे हे मनात कां नाही आणायचं ?
संध्याकाळ होता होता घड्याळ लवकर पुढे कां सरकत नाहीये असं मनात कां आणायचं ?
स्टेशन वरचा गजरेवाला आणि बायको आपली वाट पाहताहेत असं स्वतःला कां नाही विचारायचं ?

एक विचारू कां मित्रांनो ?
आपलं आपण आपल्यासाठी कधी हो जगायचं ?
इतके सोबती असतात नां ?
मग उगीच माझ्या बाबतीतच असं कां होतं असं कां कुढत जगायचं ?

आता ठरवून टाका स्वतःशीच माझं जग मीच आहे बांधायचं ...
घरट्यातले सगळे सुरक्षित आहेच, अता जरा आजूबाजूला सुद्धा पाहायचं
माझं दुखः मला ठाऊक नाहीये हे स्वतःला शेवटचं सांगून टाकायचं
जगभर फक्त सुख आहे ते गोळा करायचं अन् वाटत सुद्धा फिरायचं !

प्र...साद जोशी.
पुणे
१२.०७.२०११

प्रेम उरात दाटतेच नां ?

2011-06-29T07:24:00.001-07:00

माझं तुझ्यावर खूप प्रेम आहे हे मला रोज सांगावं लागतंच नां ?
मी नाही सांगितलं तरी आपलं प्रेम उरात दाटतेच नां ?
जरा नजरेआड गेलीस की श्वास थांबल्यासारखा वाटतोच नां ?
कितीही दूर गेलो तरी तुझ्या अगदी जवळ नेहमी असतोच नां ?

प्र...साद

काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

2011-06-29T07:23:00.001-07:00

धूमशान पावसाचे थैमान आभाळभर दिसतेय
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,
मला हल्ली वेधशाळेचे अंदाज खरेच दिसताहेत
ते म्हणाले दोन दिवस पाऊस, पडला की हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

काल पासून काहीतरी विचित्र चित्र दाखवताहेत
कुठे ही कमी दाबाचा किंवा अधिक दाबाचा पट्टा पण नाहीये
तरी त्या विचित्र चित्रात मुंबई आणि पुण्यात खूप ढग दिसताहेत हो
आणि त्यावर म्हणजे कालपासूनचा पाऊस न् थांबता अजूनच वाढतो आहे हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

तसा मी पावसाळ्यात कुठे बाहेर सहसा पडतच नाही
खरे सांगायचे तर अजिबातच बाहेर पडत नाही हो
पण मला माझ्या मित्रांची फारच काळजी वाटायला लागली आहे
मिठी , मुळा , मुठा आणि महानगरपालिका यांचे कधीच काही सांगता येत नाही हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

मी की नै फाआर्र्र्रर्र पूर्वी नोकरी करायचो तेव्हा अमेरिकेतल्या लोकांना
आम्ही खूप प्रकारची माहिती पुरवायचो अर्थात पैसे घेवूनच
तिथे ना एक दीड दिवस आधीच संकटाची तयारी करायचे हो
आपल्याला अशी काही सवय नाही म्हणून मित्रांची काळजी वाटते हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

पावसाळी महिन्यांच्या काही भरोसा नाही हो
मंगळागौरीच्या साड्यान्ना मकरसंक्रांतीला भिजताना पाहिलेय मी
मला सौमित्र , गुरु आणि ना. धों च्या कवितांचा राग नाहीये हो
ऐन पावसात गावी जाताना माझ्याच गाडीचा वायपर खराब झालेला पाहिलंय मी
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

प्र...साद
११.०६.२०११

2011-06-29T07:22:00.001-07:00

पावसात वाट पाहिली कुणी कितीदा
अवघडून गेलो बसल्या जागी बरेचदा !
पागोळीच्या थेम्बांवर बहकलो अनेकदा
पावसातच गात बसलो मित्रांसंगे कित्येकदा !

प्र...साद

जर आला उन्हाचा कवडसा पावसातून
देईन धाडून मी त्यास मृगेषाकडे
झेलीत राहीन मग मृगकवडसे एकटाच
हसेन हलकेच अन् सोडेन थोडे तिच्याहीकडे
प्र...साद

पाऊस हा ....

2011-06-29T07:21:00.001-07:00

गंध ओला ...
गंध माझा
गंधातून स्निग्ध झाला
रंध्रातूनी झिरपला
पाऊस हा ......

मीही भिजलो
कपडे ओले
प्राजक्त गंधात दरवळला
रोमरोमी पसरला
पाऊस हा .....

खोटे तुझे खरे झाले
चिंब पैसा छोटा झाला
मी माझ्यातच कधी गुरफटलो
अंग न् रंग एक झाला
पाऊस हा .....

दार उघडे
खिडकी भिजली
पडद्यातुनी चिंब चिंब हलकेच डोकावला
गंध, रंग, अन् अंग एक झाले
पाऊस हा ....

प्र...साद जोशी
१२.०६.२०११
पुणे

खेळाचेच जगणे झाले !!!

2011-06-29T07:20:00.003-07:00

कागदावरी शब्द उमटला
शब्दातुनी अर्थ सांडला
अर्थातुनी खेळ मांडला
खेळाचेच जगणे झाले
प्र...साद

प्राजक्त मला गोंजारीत होता !

2011-06-29T07:20:00.001-07:00

खाली शेवाळ असं साठलं
पाऊस अन् गळक्या खिडक्या
खाली पारिजातकाचा असा सडा
पाऊलच काय मनदेखील घसरलं

असा सपशेल आडवा मी त्या सड्यावरी
गंधात त्याच्या गुंतून गेलो
हात शेवाळी गाल केशरी
प्राजक्ताने मला सावरलं

हातातुनी त्या पायघड्या
माझीच वाट पहात होत्या
मन दरवळलं त्याच वेळी
भीडेनी माझ्या मलाच सोडलं

मग तसाच त्या शेवाळाला
अंगणाचे अंथरूण केले
फुंकर मारायची गरज नव्हती
प्राजक्ताने मन मोहरले

लाज कुणाची अन् कशाला
पारिजात तो माझा होता
मी त्या कुशीत तसाच होतो
प्राजक्त मला गोंजारीत होता !

प्र...साद जोशी
१२.०६.२०११

तरी मस्ती तशीच मनात आहे नां ?

2011-06-29T07:19:00.001-07:00

त्या आपल्या तिठ्यावर भेटायचो तेव्हा
आपण सगळे तसेच मस्त असायचो नां ?
आज किती वर्षांनी भेटलो
तरी मस्ती तशीच मनात आहे नां ?

भजी आठवताहेत त्या कुंद हवेतली ?
वाफाळता चहा सुद्धा कधी संपायचा कळायचेच नाही नां ?
कधी दूर गेलो असे कधी वाटलेच नाही नां ?
मस्ती अजून मनात तशीच आहे नां ?

उगीच लोक म्हणताहेत की बऱ्याच वर्षांनी भेटताय नां ?
मला कधी वाटलेच नाही आपण कधी मनाने दूर होतो म्हणून
आज त्या तिठ्यावर खूप जणांचा घोळका आहे नां ?
चहावाल्याने अजून आपल्याला लक्षात ठेवलंय नां ?

परत भेटू असेच अचानक न् ठरवता
कुठल्याच हाकेला ओ द्यायची सवय आपल्याला आहेच नां ?
तशी हाकेला हाक म्हणायची आपल्याला सवय अजिबात नाही नां ?
न् बोलावता सादेला प्रतिसाद द्यायची तशी आपली सवय जुनीच आहे नां ?

प्र...साद जोशी
१९.०६.२०११
पुणे

प्राजक्ताचा सडा !

2011-06-29T07:18:00.001-07:00

सांजवेळी तीच अबोली अंगणात
अंगणी माझ्या प्राजक्ताचा सडा
रंगरूप अन् गंध पाहुनिया मोही
वाटे दोघींनाही हेवा !

प्र...साद

नंदादीप

2011-06-29T07:17:00.001-07:00

तुझ्यावर जीव ओवाळायला
मी काय एखादं निरांजन आहे ?
मनगाभारा आपल्या दोघांचा तर आहे
नंदादीप प्रेमाचा कायम तेवत तर आहे !

प्र...साद

मी माझं प्राक्तन स्वत:च लिहितो आता !!!

2011-06-29T07:15:00.000-07:00

गाता येत नाही म्हणताना
एक अशी तान गेली निघून
लिहिताना येत नाही म्हणताना
लेखणीतून एकच वार गेला सुटून

कुणाला काय वाटेल याची फिकीर नाही मला
मी कधी मलाच भीक नाही घातली
दुसऱ्यांची चिंता मी कां अन् कशाला करू
मी फिरस्ता अत्ता आहे इथे जाईन कधीही निघून

मी माझ्यासाठी जगतोय याची जाणीव नव्हती
अर्थात आजवर मीही तशी कुणाला दर्शवली नाही
माझ्या कुबड्या आता दुसऱ्यांसाठी वापरणे सोडून दिलंय
माझे पाय पूर्ण समर्थ आहेत माझेच मला कुठेही न्यायला !

एक मागणं मात्र राहूनच गेलं
जे तुम्हाला सांगायचं राहूनच गेलं
मी माझं प्राक्तन स्वत:च लिहितो आता
सोबत होतो आता नाही असा दोष नको आता !

प्र...साद
२९.०६.२०११

दुख को बाहोमे समेटना छोड दिया है मैने !!!

2011-06-29T07:14:00.001-07:00

दुख को बाहोमे समेटना छोड दिया है मैने
सुख कभी मुठ्ठीमे में नही होता ये जान लिया मैने

बडे लोग कहते है की सुख मुठ्ठीमेसे रेत की तरह फिसल जाता है
सकारात्मकता खून में मिली और सुख को अपने ही हृदय में पाया मैने

जखमो को कुरेदना आदत थी मेरी
अपने पर ही आसू बहाना पसंद था मुझे
जखमोसे उपर सुख की चादर कभी ढून्डी नही मैने
मेरे पास ही थी ये कभी जाना ही नही मैने

आज सरकती जाती है जिंदगी अपने ही धून मै
मै भी गाता हू अपने ही सुकून से
ये शायद कोई चमत्कार माने कोई
अपने आप पा लिया है खुद को मैने

दुख का बसेरा होगा ये जानता है हर कोई
इम्तेहान हर किसीका होगा ये भी जानता हर कोई
अपनी ही धून में गीत गाता हू मै अभी
आगे बढना अब मेरी फितरत बन चुकी है ये जानता है हर कोई

प्र...साद जोशी
पुणे
२०.०६.२०११

आम्ही सगळे सोडायला गेलो ती तिथे एकटीच होती !!!

2011-06-29T07:12:00.001-07:00

आम्ही सगळे सोडायला गेलो ती तिथे एकटीच होती
आम्ही आमची कामे वाटून घेतली होती
कुणी पासाचे काम पाहायला गेलं .
कुणी लाकडे नीट आहेत ना हे पहायला
ती तरी सुद्धा एकटीच होती ...

आमच्या गोतावळ्यात एकच कोलाहल झाला
आमचा मित्र इतका वेळ सावरलेला
अचानकच उन्मळला आणि कोलमडून गेला
आम्ही सगळे धीर द्यायला धावलो
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

आम्ही त्याला बरेच सावरले
तोही लहान मुलासारखा आमचे अता ऐकू लागला
पुढचे विधी चालू झाले , शेवटचे दर्शन हरेक घेऊ लागला
रांग जसजशी कमी झाली शेवटचा प्रवास सुरु झाला
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

काही वेळानी परत उद्या सकाळी कुणी यायचे
यावर विचार होऊ लागला
उद्याचा दिवस खराब, अस्थी विसर्जन परवा करावे
असा एकदाचा निकाल लागला
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

आम्ही सगळे परतायला एकत्रच निघालो
ऐन पहाट होत होती
आता मात्र त्या दोघी तिथे सोबत होत्या
एकमेकींना साथ शेवटची देत होत्या

प्र...साद
०५.०५.२०११

रिकाम्या शब्दाच्या झोळ्या

2011-05-01T10:08:00.000-07:00

लोकांना हसवायला शिकवून मी असाच स्तब्ध आहे ,
सरणावरी गेलो तरी माझे हसू मी टिकवून आहे ....
प्र...साद

मेल्याने मरण संपत नाही
मरणाने माणूस संपत नाही
संतापाने माणूस उरत नाही
काहींना मी उगीच संत म्हणत नाही
प्र...साद

राखेशी माझ्या येवून अजिबात काही बोलू नका
इथेतरी मला जरा निवांतपणा मिळू द्या
कुठेतरी वाहायला तर मला नक्कीच नेवू नका
ज्या प्राजक्ताचे बुंधे कापलेत तिथेच मला सोडून द्या
प्र...साद

परत परत धन्यवाद म्हणायला मला येतो कंटाळा
या विषयावरून वाद नकोत म्हणून तरी मला टाळा
कधीतरी स्पष्टीकरणाच्या जागांमधून मला गाळा
मग पहा या दुनियेत मी करतो रिकाम्या शब्दाच्या झोळ्या
प्र...साद

घुसमटलेले दुख:

2011-04-12T03:04:00.000-07:00

कधी या संशोधकांचा इतका राग येतो
हाताहून सगळे घरंगळले की खाली पडले म्हणतात ....
हातातून निसटून गेलेले क्षण हृदयी कां असे ठसठसते
अश्रुन्वाटे घुसमटलेले दुख: कां मनी असे बिलगुनी बसते
प्र...साद
१२.०४.२०११

तुझी आठवण

2011-04-12T00:39:00.000-07:00

सहजच ...
आज किती कालांतरानी तुझी आठवण,
मेंदू झिणझिणत जावा इतक्या तुझ्या आठवणीची साठवण....
ज्या जगण्यावर प्रेम करावे असे काही उरलेच नाही,
त्या मरणाने आपणहून यावे अशी माझी पात्रतासुद्धा नाही....!
प्र...साद
१२/०४/२०११

पायवाट

2011-04-05T04:47:00.000-07:00

१) मी चालत जाताना
पायरव कधीच होत नाही ,
ती यायच्या क्षणी मात्र
जीव माझा माझाच रहात नाही !

प्र...साद

२) हलकीशी एक फुंकर ,
अलवार जखमेलाही गुंगवणारी
छानसे एक फुलपाखरू ,
गुंतलेल्या फुलालाही झुलवणारे !

प्र...साद

३) मी मागे वळून कधीच पहात नाही
ती जातानाची जाणीव खोलवर घाव करते
तीसुद्धा काल म्हणाली मागे वळून पाहू नकोस
समजले तेव्हा मलाही जाताना पायवाट ओलसर कां लागते !

प्र...साद
०५.०४.२०११

एकवटुनी सारे बळ ...

2011-03-18T17:32:00.001-07:00

एक पाखरू अवघडलेले ,
कळपापासून दुरावलेले ...
शोधत होते सखेसोबती
जरी मिळाले .... तरी न् पटलेले ..
झाले बेभान एका अनामिक क्षणी
विस्कटले पंख जमिनीवरी ....
वाटले .. संपले .. आयुष्य विस्कटले
कधी न् उडणार असे वाटले ...
अचानक असे घड्याळ थांबले
काटे जणू जगण्याला भिडले ....

कुठूनी आला सुखावह वारा
उघडूनी मनातल्या सर्व खिडक्या दारा ...
एकवटुनी सारे बळ मग
उभे राहिले उडवायला ...
झेपावयाला मग फक्त सुर्याचकडे !!!

प्र...साद जोशी.
13.03.2011

शायद कही न् कही

2011-03-05T02:35:00.000-08:00

दिल कां दरवाजा खुळा ही रखा करो ..

कौन जाने कब जानापहचानासा मुसाफीर लौट आये !

फिक्र ना करो अंजाम की ...
...
रिश्ते ही तो है संभल जायेंगे !

चिलमन से क्या पुछना

आंखे दस्तक जो दे रही है !

जाने की जिद जायज है जरूर

फिर लौट के आने कां बहाना धूंड लेना !

तकाजा होगा शायद उस लम्हे कां ....

अतीत के साये में गुम मत हो जाना

लौटते साये को हम भी ताक राहे है !

प्र...साद

०५/०३/२०११

माझ्या SMS कविता भाग ( २ )

2011-03-01T03:16:00.001-08:00

माझ्या SMS कविता भाग ( २ )

१ ) काठावर बसलो होतो
     तुझ्याकडे यायच्या आधी
    ओंजळ भरून पारिजातक
   तुझ्याघरी पाहिलं तर .......

माझी ओंजळ मला खरेच
ताजी आणायची होती ग !

कोमेजली तरी हात बघ माझे
अजून केशरीच आहेत ग !

प्र...साद जोशी

२) वाटते जणू आयुष्य संपून जावे एकाच क्षणात
   तो क्षण येण्यासाठी पण साला काही काळ जगावेच लागते

प्र...साद जोशी

३) एकदा जिंदगीने विचारले
किती जगलास अन् किती जिंकलास ?
   मी म्हणालो अनेक मित्र मैत्रिणींना आपलेसे केले हे असे जग जिंकले
   आणि त्यांचा श्वास न् श्वास मीच जगलो मी कायम असाच जगलो

प्र...साद जोशी

४) दिवस साजिरा जावा
मन धावूदे माझ्या गावा
आली आठवण माझी तर
ओसरीत एखादी पणती लावा ....

प्र...साद जोशी

५) तू आशयांचा घनसागर,
     मी एक दवबिंदू !
     तू अंगणभर सरावलेला गेरू ,
    मी न उमटलेल्या रांगोळीचा बिंदू !
     तू गर्द पसरलेली घनदाट वनराई ,
    मी टिपकागदावरली वाया गेलेली शाई !

प्र...साद जोशी

६) मनातले ओठावर यावे ,
    असा काही नियम नसतो !
    समजून घ्यावेत भव मनातले ,
    डोळे आपले बोलतातच ...
    ओळखण्याचा काळ असतो !

प्र...साद जोशी

७) जरी असलो मी कोरडा पाषाण ,
     कुणी सांगितले न द्यावे शिक्षण !
     सरकते पाणी उतरते ....
     पाणी उतारावरून ,
     कुणी न् सांगता थांबते झाडाझाडांमधून

प्र...साद जोशी

८) एकदा ठरवतो मी जायचे
    आभाळाच्याही पलीकडे ,
    पंख तेव्हाच तोकडे पडतात ,
   मी पुन्हा आवरतो मलाच
   झेपावण्यासाठी .....
    क्षितिजाच्याही पलीकडे जिथे
   आभाळसुद्धा तोकडे पडते

प्र...साद जोशी.

९)   आभाळात तो घन असाच घुमत होता ...
     मी म्हटलं आपलं काही नाते आहे कां रे ?
     घनच तो गदगदून हसला
    अन् म्हणाला
     अगदी बरोबर ओळखलेस पण .....
    बरसण्याची वेळ सरून गेली रे !
    अता फक्त तुम्हाला पाहणे उरलंय
    आणि डोळे भरून आले की
    तुझ्या घराच्या छतावर चार थेंब शिडकावा करायचा अन्
   चालते व्हायचे
    अता तुमच्या आयुष्यात फार काळ नाही डोकावायचं
    आपले आपण आभाळभर फक्त भटकायचं !!!

प्र...साद जोशी

१०) जगण्याला गाणे म्हणालो ,
      भयाचीसुद्धा स्वगते म्हणालो !
सख्ख्या नात्यांना ओळख दाखवावी लागली ,
   मित्रांना साद घालावीच नाही लागली !

प्र...साद जोशी.

११) जन्ममृत्यूतले अंतर ,
कायमचा गुंता .....
जगणे जगावे सुंदर ,
मग कशाची चिंता
हेवा वाटावा असे मित्र
      आयुष्यभर असावे
      हेची मागणे देवासी आता !!!

प्र...साद जोशी.

झाड एकाकीच !!!

2011-02-17T23:19:00.001-08:00

1) झाड एकाकीच असते कायम
   पंथी बसती दिवसा खाली
   झाड सदैव रुंजी घालत बसते
चांदण्याच्या बरसातीसाठी !!!

          प्र...साद

2) मावळतीचा सूर्य म्हणू की ....
   उगवतीचा चंद्र म्हणू ,
संपला म्हणालो तरीही चाले...
रात्रीसुद्धा चांदणे पडे .......

      प्र...साद
3) वाटेवरुनी निसटत जाती जुन्या आठवणी
    रस्ता थकतो पंथीही थकतो .....
   रेंगाळणाऱ्या वाटेवरुनी येते एक शिकवणी
पुढे जायचे असते मित्रा , सूर्य उद्याचा वाट बघे !!!

               प्र...साद
4) एक गुलमोहर वेगळाच असतो
   शिशिरातही उमलुनी बघतो ,
वसंताचा खेळ निराळा
पानोपानी मन करते खुळा !!!

         प्र...साद
5) अस्मानीचा रंग निळा ...
    करी मजला वेडाखुळा,
   बहरलेल्या झाडासंगे...
   वेळूनाद करतो कृष्ण सावळा !!!

       प्र...साद

6) मायेलाही अंतच नसतो ....
   जशी माउली सर्वांसाठी ,
   झाड बहरते कधी पानगळती...
   सुगरणीचा संग मात्र फांदीवरती !!!

       प्र...साद

मालकंस !!!

2011-02-17T23:15:00.003-08:00

बंदिस्त जीवाला करुनिया मुक्त तू ...
म्हणुनी झालीस बेभान तू
मुक्त ऐश्या जीवनी या ....
रंगातुनी न्हाहिलीस तू .....

शब्द उन्हाचे बंदिवान असती ....
सांयकाळी ना धरबंध त्यांना
भैरवी गात असता कां आठवावा
कुणाला कसा मालकंस हा .....

बंदिवान हे जगची असते
कुणी नसतो बंदी इथे
बेड्यांना पेलावयाला
सखेसोबती सांगती इथे .......

प्र...साद
१०.०२.२०११

घरात एकच कप तुझ्या नावाचा असेल !

2010-07-06T18:37:00.000-07:00

तुला आठवताहेत कां ती पत्रं ,
जी मी कधीच पाठवली नव्हती !
माझा पाठपुरावा करताहेत तुझी निरुपयोगी जीवनसूत्र ,
मी कायम तुझीच असले तरी जी कधीच पाळली नव्हती !

असेल कां कधी पुढला जन्म ?
जो कुणीच कधी पाहिला नाहीये !
घेवून येशील कां कधी उत्तरासकटचा प्रश्न ?
मला आयुष्यभर तुझ्यासाठी दीपस्तंभ व्हायचे नाहीये !

कधीतरी अशी निजलेली रात्र येऊ देणार आहेस कां ज्यात तू नसशील ?
अख्या अंगभर गुरफटून घेतलेल्या गोधडीतल्या तुझा गंध तसाच असेल !
येवू देणार आहेस कां कधी अशी पहाट ज्यात तुझी स्वप्ने नसतील ?
चहा करेन एकटीसाठी सकाळी , घरात एकच कप तुझ्या नावाचा असेल !

तुला कधी समजेन मी खरी ?
फलाटावरचा बाक अजून वाटच पहात बसेल !
मी कितीदा दिली मनापासून हाक तुला ठावूक तरी आहे कां ?
मी स्टेशनवर पोचेतो गाडी नेहमीसारखीच गेली असेल !

प्र...साद जोशी.
पुणे
०७.०७.२०१०

स्वत:चेच कां रडू यावे ?

2010-06-28T17:08:00.001-07:00

प्रतीबिम्बात अस्तिव दिसे ,
न कळे कधी कुणा काय मनी वसे !
स्वत्वाचा शोध जर खोल घेशी ,
तव हृदयी तुजला तव मम गवसे !

ठाव हृदयाचा कधीच कुणा न कळला ,
कधी तो चुकला अन् कधी गवसला !
जो वरी समजे आज समजला ,
क्षण हातचा कधीच निसटला !

पारयापरी हे कायमचे पुसटसे क्षण ,
धावू पाहता निसटुनी जाती !
काळालाही बघ थांब म्हणावे ,
हाती उरती फक्त वाळूचे कण !

अर्थ आंधळ्या मनतळाचे ,
कुणा न् उमगले आजवरी !
हृदयाचा ह्या कां बांध फुटावा ,
स्वत:चेच कां रडू यावे ?

प्र....साद जोशी.
पुणे
२९.०६.२०१०

वचन सुखी असल्याचे ?

2010-05-14T17:49:00.001-07:00

कशाला कुणा द्यायचे वचन सुखी असल्याचे ?
आपले भोग तर आपणच भोगायचे असतात
जर माझे भोग मीच भोगणार असेन तर
माझे हसूसुद्धा मीच ठरवेन कधी हसायचे ते !

परवाच सुखी माणसाचा सदरा घातलेला माणूस भेटला मला
त्याच्या सदरयालाही नजर लागली आहे असे म्हणत होता
सदरा काही बदलला नाहीये त्याचा अजिबात पण
अपेक्षांचा खिसा सुख कमी करतोय म्हणाला !

मी गालातल्या गालात हसल्यावर चिडला माझ्यावर
म्हणे कदाचित आपल्यापैकीच कुणाचीतरी नजर लागली असेल असे म्हणाला
खरे सांगू मी त्याला उत्तर द्यायच्या भानगडीत नाही पडलो
आरसा पाहिला होता थोड्याच वेळापूर्वी त्यामुळे माझे अस्तिव मला स्पष्ट ठाऊक होते !

माझ्या जगातल्या प्रत्येकासमोर खळखळून हसतो मी
अंतरीच्या गोष्टींना कधीच चेहऱ्यावर दिसू देत नाही मी
कमीतकमी हसू पाहिल्यावर माझ्यासमोर अस्पष्टसे कां होईना हसतात काही जण
मी माझ्याच अश्रुंचे भांडवल केले तर डोळे पुसायला किती हात येतील पुढे यावर शंका आहे !

एखाददोन हात येतीलसुद्धा फक्त माझ्यासाठी
ते अश्रूंना अन् मला पुसायला असतीलच याची खात्री कशी द्यावी ?
न् पेक्षा माझे निर्झर हसणे वाटत जातो असाच वाटेवाटेवरून
माझ्या अश्रुंचे दोन थेंब अर्घ्य म्हणून पडले त्यात तर कुणाला समजणार आहे ?

प्र......साद जोशी
पुणे
१५.०५.२०१०

एका आईचे आईपण

2010-05-13T18:09:00.001-07:00

एकटी चालताना थकशील कदाचित
कधीतरी इतकी दमशील की नको वाटेल हे जगणे
पण तसे करून कधीच चालणार नाही
कारण तुझं असणे आणि जगणे तुझ्या हाती नाहीयेच मुळी !

तुला आईपणाचा कंटाळा येऊन पण चालणार नाहीये
जगानी उगाचच आईला इतके मोठेपण देऊन ठेवले आहे की
तू सुद्धा त्यातून सुटणार नाहीस कदाचित तुझी तशी इच्छाही नसेल
पण एक स्वतंत्र अस्तित्व शोधायचे असेल तर ह्या बंधनांना थोडे सैल करावे लागेल !

आईचे आईपण कधी संपते कां हो ? मोठा गमतीशीर आणि क्लिष्ट प्रश्न आहे
तुझा तुलाच सोडवायचा आहे पण सुटायचा नाही याचीसुद्धा खात्री आहे मला
मग नक्की काय करायचे असा प्रश्न पडेल तुला .....
हा प्रश्न कायमचा आहे , मुळी हा प्रश्नच नाही हा आहे तिढा .....

ह्या तिढ्याशी झुंजत झुंजतच जगायचे आहे तुला
दमलीस तरी आईपण सोडणार नाही तुला
आधी नवऱ्याची आई झालीस , मग मुलांची आणि नंतर नातवंडांची
दमलीस तरी आईपण सोडणार नाही तुला .. कधीच ....

प्र.....साद जोशी
पुणे
१४.०५.२०१०

तसे फारसे काही बदलले नाहीये .... आम्ही आता ऑनलाईन भेटतो ......

2010-04-11T00:32:00.000-07:00

तसे फारसे काही बदलले नाहीये ....
आम्ही आता ऑनलाईन भेटतो ......

काल एक खूप जुना मित्र अचानक ऑनलाईन भेटला बऱ्याच वर्षांनी ,
पूर्वी आम्ही तसे लाईन मधेच भेटायचो फक्त ती रेल्वेची असायची !

पूर्वी गाडी किती वेळ लेट म्हणून स्टेशन वर गप्पा मारायचो
अन् आता तुझ्या आणि माझ्या गावांमध्ये किती तासांचा डिफरन्स आहे याच्या गप्पा मारतो
त्यावेळी ८.४० चुकली की ९.२० ची फास्ट पकडूया म्हणून platform बदलायचो
आता तुझी जेवायची आणि माझी झोपायची वेळ झाली म्हणून गप्पा मारतो ,

तसा तो पण नाही बदलला किंवा मी पण नाही
बदलली आहे ती फक्त परिस्थिती आणि स्थान
त्यावेळी मी दादरला आणि तो भायकळाला उतरायचा
आता मी पुण्यात फिरतो आणि तो सिंगापूरला असतो

तसा फार काही बदल झाला नाहीये आयुष्यात दोघांच्याही
ठिकाणे फक्त बदलली आहेत , मन अजून तसेच ताजे आहे
त्याच्या लग्नाच्या वेळी मी एकटा होतो आणि अल्बम मधील फोटोत पण होतो
आज मी पण दुकटा आहे , खंत एकच आहे माझ्या अल्बममधील त्याची जागा रिकामी आहे !

तसे फारसे काही बदलले नाहीये ....
आम्ही आता ऑनलाईन भेटतो ......

प्र.....साद जोशी
११.०४.२०१०

माझ्या SMS कविता .......

2010-03-20T06:21:00.001-07:00

१)
रुतल्या मनात त्या सहजी खुणा
ना पुसले ना पाहिले त्या व्रणा
आपुले ओझे माझेच मी वाहित राहिलो
तेच जुने रान , अन् आपुल्या पाऊलखुणा !
२)
पहाटेची साद
कोकिळेचा नाद
वासुदेवाची वीण
मम मित्रांची याद !
३)
हरण्याचा तुझा काही स्वभाव नाही
माझाही जिंकण्याचा अट्टाहास नाही
मी शब्द सांडणे बंद केले
तुला वाटले तू युद्ध जिंकले
वादाला प्रतिवाद हे एकच काही उत्तर नसते
युद्धात सर्व क्षम्य असले जरी
राधेयाचे स्थान अढळ असते !
४)
मी परत एक चहा मागणार
तिच्या सांगण्यानुसार माझा फक्त सहावाच कप असणार
चहा किती प्यावा याचे लिमिट सुद्धा तीच ठरवणार
मी माझा हट्ट अजिबात नाही सोडणार
ती सुद्धा तिचा शब्द खाली नाही पडू देणार
शेवटी उधून माझेच मला चहाचे आधण ठेवावे लागणार
काय रे देवा !!!
( संदीप खरे माफ करा )

५)
काही जुन्या जखमा , काही आठवणी
खपल्या पडल्या , व्रणाच्या मात्र साठवणी !
६)
आठव येतो तो
बरसल्यासारखा येतो
मेघ निळेशार अन् डोळे मिट्ट भरून येतात !
पायरव जरी जाणवला तरी ......
हलकेच डोळे टिपून घ्यावेत
शेवटची भेट टीपकागद दिल्याची आठवण स्वत:ला करून द्यायला
एकदा दिलेल्या जखमा बुजल्या की व्रणाकडे कधीच नाही पहायचे
वरण बाळगणाऱ्याला त्रास होतो !!!

७)
मी समजावितो मनाला
आयुष्याचे गाणे सुंदर सुरेल आहे

मन होते फुलपाखरू
गंध नाही अबोलीत पण
प्राजक्त क्षणभंगुर आहे !

८)
क्षणाक्षणाला तुझी आठवण
सोबत माझ्या पळभराची साठवण
उर अजून तुझ्याचसाठी धपापत आहे
त्यावरून मी जिवंत असल्याची लोकांची समजूत आहे !
९)
प्रेमाचा कां कधी दिवस असतो ?
प्रेम म्हणजे काय असते ?
आपलेपणाला मनापासून आपलेपणानी दिलेली साद की तोच असतो प्रेमाचा दिवस
अन् त्याला आलेला प्रतिसाद म्हणजे प्रेम ...

आपलं माणूस आपलं ...............
१०)
मातीतुनी गंध फुले ,
जणू घन पावसाचा सडा !
कुणा कधी कळेल कां ,
कसा भरला हा आसवघडा ?

प्र....साद जोशी
पुणे
२०.०३.२०१०

2010-03-17T18:04:00.001-07:00

जगणे माझे आनंदगीत आहे
हृदय भंगणे ही तर जनरीत आहे
हरवली जरी किती नाती इथली
मनी माझ्या सर्वांसाठी प्रीत आहे

जगण्याचा हा खेळ

2010-03-02T17:27:00.001-08:00

प्राजक्त हातात तसाच राहिला
हात केशरी, तरी रिताच दिसला
गंध आयुष्यभर उरला
मी उदास .......

निरांजनाची वात तेवली
गाभाऱ्यात उजेड उमटला
क्षणात तोही मावळला
मी उदास ........

जगण्याचा कंटाळा आला
भरतीमध्ये जीव लोटला
श्वास लाटेवर तसाच राहिला
मी उदास ......

भीक म्हणुनी म्हणले जगला
पदर आईचा उगीच विरला
जगण्याचा हा खेळ विस्कटला
मी उदास ......

प्र....साद जोशी
पुणे
०३.०३.२०१०

काळजाच्या कुपीत

2010-03-02T05:22:00.000-08:00

जाशीलही विसरुनी तू मजला !
नाव माझे , आवाज माझा ! कदाचित मी कोण हे देखील !!!
जरी विसरलास आज मजला,
तरी काळजाच्या कुपीत असेल अस्तित्व तुझे कायम !!!!

Pra,,,,saad

केसरबागेची रंगपंचमी !

2010-03-01T05:38:00.001-08:00

केसरबागेची रंगपंचमी !

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,
मधल्या गच्चीतली होळी & रंगपंचमी आता कुणालाच खेळता येणार नाही !

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

खरे तर त्याही वेळी दोन वेगळ्या इमारती होत्याच की ,
पण त्यावेळी मधला जिना दोन्ही बाजूंना जोडणारा होता !
आताही दोन विंग आहेत पण जोडणारा जिना मात्र .......
आज कुणी कुणाला हक्कानी खाली बोलावेल कां हो ?

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

नंदाकाकू , मंजिरीकाकू , माधवीवहिनी,किर्ती, भारती ,सगळ्या बायकांना बाहेर काढायच्या ,
मकवाना आंटी, घुगरे काकू , हर्डीकर वहिनी आडून आडून का होईना पाणी ओतायच्या !
सुशील, अल्ल्या, बाबू, मी , अनिरुद्ध , मंदार सगळ्या काका लोकांना बाहेर काढायचो,
फक्त टिळा टिळा म्हणत बादल्या उलट्या करायचो , आता काकांवर हक्क गाजवावा असे काका उरले आहेत कां हो ?

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

बराच वेळ झाला की राधा सदन मधून आपल्यावर आणि इकडून त्यांच्यावर मारा व्हायचा ,
आज मया , निनाद , राजेश , रत्ना , मिनारदादा बाहेर तरी पडतील कां हो ?
सगळे रंग अन् पाणी संपल्यावर पंडितच्या बाजूच्या त्या जुनाट पिम्पातली माती फेकायचो ,
आज स्वामी नारायण मध्ये येणाऱ्या लोकांच्या शिव्या खायला कुणी तयार आहे कां हो ?

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

कालच गुरुकृपेतल्या अरुंधतीचा मेल आला की आता आमची सद्दी संपली तरी ओंकारची टीम जोरात आहे ,
पण प्रश्न एकच आहे ??? नवे लोक जुन्या रितीत मिसळून घ्यायला तयार आहेत कां हो ?
ओंकार, निहार, रितेश, आदित्य सगळे खूप काही सगळे छान पार पडतील खात्री आहे मला ,
पण परत अजून एक प्रश्न आहेच? सगळे तसेच नीट पद्धतीने करतील नां ? गालबोट तर लागणार नाही नां ???

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,
नवे सगळे झाले आहे , जुना सूर कुठेतरी हरवला आहे
आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,
गेलेल्यांची फ्रेम मनावर मणभर ओझे ठेवते आहे !!!

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

सचिन बेस्टच आहे पण गावस्करला विसरता येत नाही ,
स्पिन कुणीही टाकेल पण बंडा सारखा कुणाचा बॉल वळणार नाही
परत एकदा नयनीश ,मी, मया, बाबू खेळायला उतरू पण ...............
सुशील , रत्ना , मिनार चे बॉल चे छ्प्पे पाठी पोटावर घेऊन घरी कुणी जाणार नाही !

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

आजच्या केसरबागेला बोक्याचा सलाम
आमच्या त्या वाडीला कायमचा अलविदा !
गांधीशी परत KUM ची मीटिंग होईलही
गांधी म्हणजे काय ते सांगायला कुणीही उतरणार नाय .......

आज खरेच खूप काही गमावल्यासारखे वाटते आहे ,

विली, बिपीन नंदू आणि आनंद काका आता हातात oil paint घेऊन असणार नाहीत ,
घरी अंग साफ करायला & शिव्या घालायला रॉकेलच्या बाटलीसोबत आई वाट पहाणार नाय !
मी आता मागच्या डायर्या फाडायला सुरुवात केली आहे ,
नवी विटी नवे राज्य , कुणीतरी नवी डायरी लिहायला सुरुवात करायला पायजे हाय !

प्र......साद जोशी .

सुकल्या अश्रुंचे ते प्राजक्त होते !

2010-02-22T10:32:00.001-08:00

सांजवेळ ही अजुनी कातर ,
जीवघेणी दररोज येते
मग सरता सरता रात्र ही उरते ,
पहाटेची रोज वाट पाहते !

सतत असतो तुझाच वावर ,
मनातील सर्व मनातच रहाते
मग खांबामागुन लपून पहाते ,
उन्हे रोजची किलबिल न्हाते !

मी तर वेडा या तीरावर ,
पारावर ती बसून रडते
लांब सावली पडते जेव्हा
अश्रुपुरात ती नदी थांबते !

वहात जातो पैलतीरावर ,
गात्रागात्रातुनी रक्तही थिजते
मागमूस ना काही उरतो
मम श्वासांचे बंधन संपते !

शेवट उरतो एकच काहूर
नदीला मग येतो गहिवर
नेते मजला मातीसंगत
ध्यान, समाधी, थडगे उरते !

जाणे येणे रोजचेच ते ,
वहिवाट ही रोजचीच ती
लिंपण होते थडग्यावरी
सुकल्या अश्रुंचे ते प्राजक्त होते !

प्र.....साद जोशी.
२२.०२.२०१०
पुणे

तसे आता सगळेच बदलले आहे !

2010-02-21T17:18:00.000-08:00

तसे आता सगळेच बदलले आहे !

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
मन मात्र काहीच मानत नाहीये ,
गुडघ्यापर्यंत पाण्यातून पाऊस पडताना
गटाराच्या पाण्यातून केसरबागेची सुरुवात होते कां हो ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
कुणाला ती कचरापेटीच्या केबिन आठवत आहे कां ?
केबिन उचलून नेली असेल तरी
आतल्या आठवणी मनातून जाताहेत कां हो ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
इंदिरा स्मृती आणि अमृतानुभव कुणाला आठवेल कां ?
बिल्डींग काही दिवसात पडली आणि तिथले मोकळे ग्राउंड काही काळासाठी परत आले
दारातून आत येताना येणारा चाफ्याचा आणि बुचाच्या फुलांचा वास दरवळतो आहेच नां ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
अजूनही लांब रन अप घेऊन कुणी बोलिंग टाकते कां हो ?
काचा फुटल्यावर वाला मधून कुणी भरून आणून देते कां ?
रस्ते कितीही बनवले तरीही राधा सदन समोरील बुजलेले स्टंपची भोके मनात तशीच आहेत नां ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
अख्खी गुरुकृपा देवधर आणि मटंगे यांचे भांडण मिस करत असेल नां ?
श्रीनिवास म्हणे आता मोठ्ठी बिल्डींग होणार मग त्यावरून बॉल जाणार कसा ?
सगळेच कॉम्पुटर वर बसल्यावर क्रिकेट कुणी तरी खेळत असेल कां हो ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
कुणाला आठवेल २४ डिसेंबरचा फन फेअर आणि बाबूचा वाढदिवस आठवेल कां ?
गणपतीच्या आदल्या रात्री सुशीलदादा स्टेशन वर नेवून चहा कुणाला पाजेल हो ?
रात्रभर कॅरम खेळत कुणी गणपतीशी कुणी जगायला तयार तरी असेल कां ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
मान्य आहे मला बदल ही प्रगतीची पाऊलवाट आहे
केसरबाग कधी वाडी होती , तिची कॉलोनी कधी झाली ?
कुणाला कधी वाडीची आपुलकी कॉलोनी मध्ये मिळेल कां हो ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
ए काकू , ओ काका कधी अंकल आणि आंटी झाले समजलेच नसेल
शिट्टी वाजवून बोलावणे गेले आता अन् मोबाईलचा एक रिंग देणे उरले
आयला , च्यायला फार दूर गेले त्यातलाही आपलेपणा आता कुठे सापडेल कां हो ?

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
मी मात्र अजून तसाच वेडा आहे , केसरबागेत बॉक्स क्रिकेट शोधतोय
बाबू, शाम्प्या ,बापंडी, मुन्नाला खेळायला हाक मारत फिरतोय उगीच
भरून द्यायला खिशात पैसे पण आहेत , फुटायला काचा कुठे आहेत हो ?

पण
तसे आता सगळेच बदलले आहे,
बंडू विकेट कीपिंग करायला आहे कुठे ?
सुऱ्या, रवी, फील आणि जग्गू बोलिंग करायला आहेत कुठे ?
मी पण आहे , ते पण सगळे आहेत ........................
केसरबागेचे केसरबागपण हरवले आहे कुणाला कुठे सापडेल कां हो ?

ए मंदार , ए समीर , ए मोहित , ए मया
सगळ्यांना हाका मारून झाल्या ,
जोरात लांबून एक हाक आली
ए बोक्या ................
आता केसरबाग तुझी नाही राहिली रे बाबा ...आता सगळेच बदलले आहे,

तसे आता सगळेच बदलले आहे,
तसे आता सगळेच बदलले आहे,

खरेच मी आता नाही राहिलो तिथला .....
माणसे तीच आहेत पण आपलेपण ?
जागाही तश्याच आहेत तिथल्या
पण .........आता सगळेच बदलले आहे !!!

तसे आता सगळेच बदलले आहे,

प्र.......साद जोशी.
पुणे ??? मुलुंड ???

समजलेच नाही जगणे सुंदर आहे

2010-01-31T17:38:00.001-08:00

शिड फाटून बोट अधांतरी
जीव माझा शिणला होता !
हेलकावत असाच वहात होतो
जीव माझा शिणला होता !

मेंदूपर्यंत वाळू शिरली होती
जीव माझा शिणला होता !
नाकातोंडातून पाणी गेले
जीव माझा शिणला होता !

कुठून जीवलगाचा हात आला
जीव माझा शिणला होता !
किनाऱ्यावर पडून होतो
जीव माझा शिणला होता !

भणंग मी , मग हात कां आला ?
जीव तर माझा शिणला होता !
तिनेच केले बोलते मला जरी
जीव माझा शिणला होता !

तरी न् जमले बोलणे मला
जीव माझा शिणला होता !
मुक्त केले बंधानातुनी तिनेच मला
श्वासांवर बांध तिने घातला होता !

आठव नाही जीव शिणल्याचा
तिच्याच हाती जीव सोपवला आहे
याद नाही अता माझी मलाही
कधी जीव माझा शिणला होता !

कधी कुंचला तर कधी बोलणे
जगणे अता उमगले आहे
इतुकेच अता उमगले मला
सरता काळ मागे पडला होता !

कोण जाणे कधी हे घडले
जीवही आता गुंतला आहे
सरणावरुनी परतुनी आलो
अता जगण्याकरिता हात हाती होता !

नाही उमगत कां इतका काळ
समजलेच नाही जगणे सुंदर आहे
खरेच कां मी तोच होतो ?
ज्याचा जीव शिणला होता ?

प्र...........साद जोशी
पुणे
०१.०२.२०१०

मी एक आठवण ......

2009-11-11T04:02:00.000-08:00

मी एक आठवण ......
तुझे हसणे
एक आठवण
तुझे जाणे
एक आठवण
तुला स्मरणे
एक आठवण
तुला गमावणे
एक आठवण
आता फक्त सरण
आणि सोबत मरण
ही तुझ्यासाठी साठवण

मी, मी एक आठवण ......

प्र......साद जोशी
पुणे
10.11.2009

मी तसाच ..........................

2009-11-08T16:16:00.000-08:00

साद दिली
याद आली
ओ नाही
मी तसाच

घरटे पडले
पिल्लू एकाकी
आई हरली
मी तसाच

कुणा सांगावे
जग सुकलेले
प्रयत्न संपले
मी तसाच

पाकळ्या जमिनीवर
फुले कोमेजलेली
झाडही पडले
मी तसाच

मी सरणावर
लाकडे सर्व ओली
वाट पाहणे आले
मी तसाच

मी तसाच ..........................

प्र .............. साद जोशी
पुणे
०९.११.२००९

मी कां अन् कोण कुणी सांगावे ?

2009-10-23T17:07:00.000-07:00

मी सर्वत्र
मी निमित्तमात्र
मी एक सुख
मी दाटलेले दुःख
मी फाटलेली डायरी
मी रिकामी कुयरी
मी गाळलेला शब्द
मी अक्खा निबंध
मी तरी सर्वत्र
मी जीवंत मात्र
मी कां जगात
मी कां सुखात
मी मानतो मी आहे
मी जाणतो कुणी आहे
मी कोण कुणी सांगावे
मी कां मला सांगावे
मी जरी मी आहे
मी कां अन् कोण कुणी सांगावे ?

प्र.....साद जोशी
पुणे
२४.१०.२००९

जीवंत असल्याची जाणीव

2009-10-13T07:47:00.001-07:00

एकदा एका राज्यात निवडणूक झाली
मी एकटाच उभा होतो उमेदवार म्हणुन
सभापती पण मीच आणि निर्वाचन आयोग पण मीच होतो
नागरीक तसे खूप होते पण मतदान करणारा पण मीच होतो !

फार विचित्र झाली निवडणूक, अगदी एका मतानी जिंकलो मी
कुणीच हारतुरे आणले नाहीत की बैंडबाजा वाजला नाही
मीच माझी शपथ घेतली आणि त्या स्मशानभूमीचा मुख्यमंत्री झालो
आता प्रत्येक येणारया नागरिकाला मला दान देवूनच जायला लागणार

मी पण प्रत्येक नागरीक कसा जळतोय, याची नीट शहानिशा करणार
काहीही झाले तरी मुख्यमंत्री म्हणून माझ्याही काही जबाबदारया आहेत की नाही?
प्रत्येक जण नीट मेला की मी वोटर लिस्ट मधून त्याचे नाव कमी नाही करणार
मी त्याचे नाव जन्माच्या नोंदणीला पाठवणार, एक वोटर माझ्याच लिस्ट मध्ये वाढवणार

काही वर्षांनी परत निवडणूका येणार, माझे टिकिट मी माझ्या मुलाला देणार
आता माझे वय झालेय, या पुढे स्मशानाची काळजी माझा मुलगा घेणार
या राज्याचे स्मशान झाल्याचे कधीच कुणाला नाही समजणार
कारण अगदी स्पष्ट आहे, जीवंत असल्याची जाणीव आम्ही कुणालाच नाही होऊ देणार

कारण अगदी स्पष्ट आहे, जीवंत असल्याची जाणीव आम्ही कुणालाच नाही होऊ देणार

प्र....साद जोशी
पुणे
१३.०१०.२००९

2009-09-23T04:59:00.001-07:00

मी सांधा , तू रंधा
मी हाक , तू धाक

प्र....साद जोशी
पुणे
२३.०९.२००९

नेमकी त्याचवेळी ही अशी कां वागते ?

2009-09-21T17:06:00.000-07:00

त्या वेळेचे गणित मला कधी कळत नाही,
नेमकी त्याचवेळी ही अशी कां वागते ?

गरज म्हणावी तर तिलाही असते
आवड म्हणावी तर मलाही असते
आम्हा दोघांची सांगड़ काही बसत नाही
नेमकी त्याचवेळी ही अशी कां वागते ?

मी समुद्र म्हणालो की तिला भेळ आठवते
मी रेतीचे घर म्हणालो की तिच्या डोळ्यात पाणी दाटते
वागावे तरी नक्की कसे मला काही कळत नाही
नेमकी त्याचवेळी ही अशी कां वागते ?

आज राख राख होवुनही तिचेच स्वप्न मनात असते
तिचं तिकडं येणे होतही असावे, मला कधी कळत नाही
सर्व काही संपल्यावर, ती म्हणते की तुझ्याखेरिज एक क्षण जात नाही
मला मात्र कधीच कळत नाही, नेमकी त्याचवेळी ही अशी कां वागते ?

प्र....साद जोशी
पुणे
२२.०९.२००९

आज उपकारांवर उपकार करून आलो

2009-09-03T02:24:00.000-07:00

आज उपकारांवर उपकार करून आलो
मी माझे सर्वस्व दान करून आलो
कुणी मानती पैसा सर्वस्व,कुणी मानती मान सर्वस्व
तसेच आलो उपकार करून

मानाचेही दान दिले अन् पैसेही दान केले
उपकार मात्र तसेच ठेवून आलो
जणू ठेवावे गुप्त धन जपून
तसेच आलो उपकार करून

जाण असावी वा जाण नसावी
कर्त्तव्य माझे मी करून आलो
नकळत वळलो अंधारातून
तसेच आलो उपकार करून !!!

प्र......साद जोशी
पुणे
०३.०९.२००९

तो तसाच बस मधून निघून गेला !!!

2009-08-29T17:06:00.000-07:00

तो तसाच बस मधून निघून गेला !!!

आजचा दिवस पण असाच आला अन् फुकट गेला
एक जण थाम्बलेला स्टॉप वर खूप वेळ पण फायदा नाही झाला
रेट पण कमी करून पाहिला, बराच वेळ त्याच्या मागे गेला
पण काही फायदा नाही झाला, तो तसाच बस मधून निघून गेला !

तो खरं तर त्यातला वाटत नव्हता, पण प्रयत्न तर करून पाहिला
दोन दिवस झाले होते एक पण खरेच धंदा झाला नव्हता
पोटासाठी तो स्टॉपच माझ्या एरिया मधला होता
पण काही फायदा नाही झाला, तो तसाच बस मधून निघून गेला !

पण साला बरे झाले तो निघून गेला, दोनच मिनिटानी एक गाडीवाला आला
दोन काय चार दिवस धंदा नाही केला तरी चालेल असा माल देवून गेला
आपल्या डोक्यात अजुन तोच साधा माणूस राहुनच गेला
उगीच बिचारयाला अर्धा तास त्रास दिला, आपले नशीब आपल्याला पैसा देवून गेला

पण काही फायदा नाही झाला, तो तसाच बस मधून निघून गेला
सोबत आपली घुसमट मात्र घेवून नक्की गेला
प्रत्येक सिगरेट सोबत त्याला होणारा वैताग त्याच्या चेहरयावर दिसत होता
बरं झालं माझा काही फायदा नाही झाला, तो तसाच बस मधून निघून गेला

बरं झालं माझा काही फायदा नाही झाला, तो तसाच बस मधून निघून गेला
कमीतकमी एक माणूस आपल्या या चक्रात नाही अडकला, थोडं समाधान देवून गेला
आता चार दिवस तो विचार करेल माझा उगीचच माझं काय झाल्याचा
करुदे विचार बिचारयाला, समाधान माझं मोठं आहे , तो तसाच बस मधून निघून गेला !!!

प्र....साद जोशी

पुणे
३०.०८.२००९

पाखरांची वाट कां पाहतोस रे ?

2009-08-29T09:08:00.001-07:00

आठवणी बांधावरच ठेवून बघ एकदा,
कधी मैत्रीचा सांधा जुळतो कां ?
रेशीमगाठी न् उलगड़ता अशाच ठेव
स्नेहाचे बंध कधी सुटतील कां ?

चाकोरी तुझीच तू ठरवलीस,
वज्रप्रहार होवुनच कां दिलास ?
निस्वार्थ जगायचे ठरले होते मग
पाखरांची वाट कां पाहतोस रे ?

प्र...साद जोशी
पुणे
२९.०८.२००९

कुणीतरी कधीतरी समजुन घेइल नां ?

2009-08-28T16:44:00.001-07:00

तुला सोडायला आलो आहे ..
नातं थोडं तोडू नकोस
डोळे ओले होऊ देऊ नकोस
हट्ट करू नकोस मन घट्ट करायचा
घट्टच करायचा असेल तर निर्धार कर

सई जाईच्या वेलाशी थांबली असेल
सर्व बन्धान्ना निर्बंध कर
मन घट्ट करून सईला आपलेसं कर
तिचं अजुन लग्न व्ह्यायचं आहे नां ?

घुसमट स्वत:ची थाम्बवुन टाक
ऐक आता तरी सईची हाक
मोठेपणा घेउन साध्य काहीच होत नाही
दोघे सुखी होण्यासाठी एकत्र यायला हवं नां?

आज जर दिली नाहीस हाकेला ओ
कधीच कुणी सुखी होणार नाही
तीन आयुष्य कां मित्रा संपवतो आहेस
कुणीतरी कधीतरी समजुन घेइल नां ?

प्र....साद जोशी
पुणे
२९.०८.२००९

असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही

2009-08-28T07:35:00.000-07:00

मन कुणास उमगावे, कसे सांगावे उमगत नाही
असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही
कुणा समजावे कसे सांगावे , उमगत नाही
असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही

मी व्यर्थ आहे, की हे जगणे व्यर्थ आहे, उमगत नाही
प्रत्येकाच्या इछेला मान द्यावा की मान झुकवावी उमगत नाही
स्वत्व सांगते वाग आपल्या इछेप्रमाणे, काय करावे उमगत नाही
असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही

मी जाळत जावे, की जळतच रहावे उमगत नाही
मी माझ्या मरणाला कवेत घ्यावे की चितेत ह्या झोकुन द्यावे उमगत नाही
चित्त म्हणावे की अवचित म्हणावे, काय करावे उमगत नाही
असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही

मी आहे हा असाच आहे, कां कुणा उमगत नाही?
मी असाच सरणावर सरणार आहे, हे कुणासही उमगणार नाही
राख राख होईल जेव्हा, उमगेल कदाचित जीवंत होता
जगला कसा अन् गेला कसा कधी कुणास उमगणार नाही

असतील , आहेत कित्येक सोबत, परी सोबतीला कुणी नाही ...............

प्र.........साद जोशी
पुणे
२८.०८.२००९

जर तसे असेल तर मी खरे सांगू कां अन् काय ?

2009-08-22T17:39:00.001-07:00

या चौकोनी कोनात मी कितवा कोण ?
कां हा चौकोन नाहीयेच मुळी,
त्रिकोणाचा एक कोंन आहे मी ?
जर तसे असेल तर मी खरे सांगू कां अन् काय ?

जगतोय जगतोय म्हणताहेत सगळे
श्वास सुद्धा मीच घेतो आहे
जगण्याला या काही अर्थ आहे कां ?
जर तसे असेल तर मी खरे सांगू कां अन् काय ?

मी मी म्हणताना माझा मी कधी उरलोच नव्हतो
तुला तुझा मी कधी वाटलोच नाही
या जगण्याचे गमक कसे शोधू मी ?
जर तसे असेल तर मी खरे सांगू कां अन् काय ?

राख होवुनी उडालो जेव्हा, तेव्हा डोळे तुझे चुरचुरले
डोळ्यात काही गेले म्हणुनी, की लोकांसमोर तसे करावे लागले
या सगळ्या गोष्टींचा मी अर्थ काढू तरी काय ?
जर तसे असेल तर मी खरे सांगू कां अन् काय ?

आता त्रिकोण उरला नाही
श्वास सुद्धा मी घेतच नाही
माझ्यासाठी लिहायला दोन रेषा ठेवून जातोय
या पलिकडे मी आता खरे सांगू तरी काय ?

प्र.....साद जोशी
पुणे
२३.०८.२००९

2009-08-14T20:31:00.000-07:00

स्वातंत्र्य म्हणजे सदुपयोग
स्वातंत्र्य म्हणजे निराकरण
स्वातंत्र्य म्हणजे विषादयोग
स्वातंत्र्य म्हणजे उदाहरण
स्वातंत्र्य म्हणजे स्वत:ला जाणणे
स्वातंत्र्य म्हणजे सर्वांना जपणे !

प्र....साद
पुणे
१५.०८.२००९

आता माझ्या स्वप्नालाही मी आपलसं केलं!!!

2009-07-30T18:11:00.000-07:00

काल रात्री माझ्या स्वप्नाला एक स्वप्न पडलं
माझं म्हणे कुणाशीतरी लग्न झालं
बाशिंग तसं मी बांधून तयारच होतो
पण बरं झालं माझं एकदाचं लग्न झालं

स्वप्नातल्या मीच मला हळूच उठवलं
पडत्या अंतरपाटातून तिला आपलसं केलं
मित्रांनी उचललं तेव्हा मी जरा चिडलो होतो
पण बरं झालं माझं एकदाचं लग्न झालं

मी मला चिमटा काढून हळूच जागं केलं
चादर बाजूला करून हलकेच बाजुला पाहिलं
सहा जणांच्या रूम मध्ये मी एकटाच जागा होतो
पण बरं झालं माझं अश्यावेळी माझं लग्न नाही झालं

आंघोळ करून मी स्वत:ला सत्यात आणलं
एक स्वत:ची जागा हवी हे मलाच मी सांगितलं
मला समजले लग्न म्हणजे जबाबदारीचा डोंगर असतो
म्हणुन म्हणतो बरं झालं माझं अश्यावेळी माझं लग्न नाही झालं

आज माझं खरंखुरं लग्न झालं आहे
एक पिल्लाची जबाबदारी अंगावर आहे
कामावरून बायको शप्पथ दमून येते
पिल्लू रात्रभर जागलं तरी मला जागणे आहे

आता नाही वाटत मला लग्न का झालं
नक्की झेपेल मला कितीही ओझं जगण्याचं असलं
लग्न म्हणजे सुखदुःखाचं देणं घेणं असतं
आता माझ्या स्वप्नालाही मी आपलसं केलं

आता माझ्या स्वप्नालाही मी आपलसं केलं

प्र....साद जोशी
पुणे
३१.०७.२००९

मला काय त्याचे ? मी तर केव्हाच घर गाठले होते !

2009-07-27T16:25:00.001-07:00

आज एक विचित्र अपघात घडला म्हणे
कुणीतरी त्या ट्रक खाली आला म्हणे
मला त्याचे काय करायचे ? मी बाजुनी निघून आलो
मला काय त्याचे ? मला लवकर घर गाठायचे होते !

हजार तरी अपघात होत असतात हल्ली रोज रस्त्यात
आपण तरी कुठे कुठे थाम्बयाचं ? अन् कशासाठी ?
नीट नाही नां चालवता येत गाड़ी मग बसनी फिरावं की
मला काय त्याचे ? मला लवकर घर गाठायचे होते !

आज तसा एकदम ख़ास दिवस आहे माझ्यासाठी
पगार वाढला हे सुद्धा सांगायचे आहे आणि तिचं पण
सारखं सारखं डोळ्यासमोर त्या अपघातानी यावं कशाला ?
मला काय त्याचे ? मला लवकर घर गाठायचे होते !

घरी आलो तर इमारतीत एकच हलकल्लोळ माजला होता
कुणाचातरी म्हणे अपघातात जीव गेला होता
आयला म्हणजे मगाशी जो अपघात पहायचे टाळले होते
मला काय त्याचे ? मला लवकर घर गाठायचे होते !

तड़क तसाच वर आमच्या मजल्यावर आलो
गोंधळ आमच्याच घरात उडाला होता असे दिसले
भान हरपत होते पण सावरले स्वत:ला आणि पुढे झालो
मला काय त्याचे ? मी तर केव्हाच घर गाठले होते !

मला काय त्याचे ? मी तर केव्हाच घर गाठले होते !

प्र......साद
पुणे
२८.०७.२००९

खडक

2009-07-20T05:41:00.001-07:00

खड़क
मी दिसतोही
मी असतोही
मी स्तब्ध
मी निशब्द
मी पाण्यात
मी जमिनीवर
मी खोलात खोल
मी गर्त अनमोल
मी एकटा
मी निर्बंध
मी भिजलेला
मी सुकलेला
मी आकार
मी विकार
मी हरवलेला
मी गवसलेला
मी गुंग पाण्यात
मी धुंद लाटात
मी ज्वाला एक थंड
मी निसटलेला खंड
मी शांत निर्माल्य
मी प्रशांत खडक ..............

प्र.... साद जोशी
पुणे
२०.०७.२००९

कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !

2009-07-19T15:37:00.001-07:00

एकटा जरी तो, तरी निर्भय
कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !
झीजणे त्याचे, वरी शेवाळ
कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !
मौनाचे असे भांडार, जरी पायी कालवे
कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !
मी मुग्ध होउनी बसतो, दरी खोर्यातुनी फिरून
कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !
मी चिम्ब चिम्ब हा भिजतो, घेतो कात नवीन
कारण तो समुद्राकाठचा खड़क !

प्र.....साद
पुणे
२०.०७ .२००९

2009-07-10T11:54:00.001-07:00

शिकवा कभी न् करना
गैर तो गैर होते है ,
रुसवाई अगर है खुदसे
साथ तुम्हारे खु़दा तो है !

बरे झाले गेलीस तू ,

2009-07-09T18:24:00.001-07:00

ओळखीचा सूर होता
जीवघेणा वार होता
माझीच ती कट्यार होती
काळ वेळ लावित होता
.......
बरे झाले गेलीस तू ,

आरसा भंगुन गेला
अन् तडे सोबतीला
पखरण त्या तुकड्यांची
घरभर पसरली होती
.......
बरे झाले गेलीस तू ,

सरण माझे मीच नेतो
मीच देतो अग्नी मला
राख सुद्धा सरकली नाही
वाराही तेव्हा स्तब्ध होता
.....
बरे झाले गेलीस तू ,

प्र....साद जोशी
पुणे
१०.०७.२००९

शेवटची कविता !!!

2009-07-08T21:13:00.001-07:00

प्राजक्त माझा बहरत होता
कोण जाणे कशी सावली आली !
सडा आता पडणार नाही
वेळ मावळण्याची आली !

फुले पारीजातकाची केशरी हात माझे
राहिले आता मात्र कोरडे !
मी रमलो या ठिकाणी
वेळ निघण्याची आली !

कृपा करा अन् जाऊद्या मला आता
केली न् गायली भूपाळी जेथे !
उमगली किम्मत स्वत:ची
वेळ सरून गेली !

वेळ मावळण्याची आली !

प्र....साद जोशी
पुणे

०९.०७.२००९

प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक् बाबा यायला हवा,

2009-07-06T17:47:00.001-07:00

नव्हती आशा बदलाची कधीच कुणाला,
मलाही होती शंका जो वरी बाबा नाही भेटला !
मी म्हणालो त्याला मी प्रयत्न करीनच,
हसला अन् म्हणाला हे ही दिवस जातीलच !

कृपा असावी असे नव्हते कधी वाटले,
त्याचा हात फिरता अश्रु मात्र सांडले !
म्हणाला मला मान मागुन मिळणार नाही,
स्वत:हुन द्यावे मग अपमान नाही !

स्वत: द्यायची सवय कधीच नव्हती,
हात उठतो कशाला याची जाणीव मात्र होती !
अशक्याचे शक्य होते हे त्यानेच दावले,
मदतीचे हात अनेक पुढे आले !

विश्वास बसेना माझ्याच नयनावर,
भीड़ चेपली करू स्वत: लागल्यावर !
नाणे दोन बाजुंचे असते अशी समजूत होती,
दान आपलेसुद्धा पडेल याची कायम भीती !

आरसा दाखवेल कुणी माझा मला सुधारलेला,
यावरी विश्वास बसायला मात्र वेळ गेला !
बदल घडेल माझ्यात कधी असे कधीच नव्हते वाटले,
दुसरेही विसम्बले मदतीकरीता अश्रु डोळा दाटले !

प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक् बाबा यायला हवा,
देवानेही प्रत्येकाला दिला असतो प्रकाशाचा दिवा !
पेटवावा दिवा उजेडाकरीता न् वापरता जाळण्यासाठी,
उमगले काठी उगारण्यासाठी नसतेच असते ती फक्त सोबतीसाठी !

प्र.....साद जोशी
पुणे
०६.०७.२००९

2009-07-05T06:44:00.001-07:00

http://images.orkut.com/orkut/photos/OgAAAG1n3g7vRFt7J6lbBZnyKIC8c36W4CRgCm7HCmipFYjqTphek57Jfvn-H4yD1RO9_StZhH3KQguohV8P-hE4MjkAm1T1UPVTsEmw8ejM6DZpiD0S_fynwAf5.jpg

2009-07-05T06:41:00.001-07:00

http://images.orkut.com/orkut/photos/OgAAAG1n3g7vRFt7J6lbBZnyKIC8c36W4CRgCm7HCmipFYjqTphek57Jfvn-H4yD1RO9_StZhH3KQguohV8P-hE4MjkAm1T1UPVTsEmw8ejM6DZpiD0S_fynwAf5.jpg

मीपण जपायचं की माझं स्वत्व

2009-07-04T13:17:00.000-07:00

मी हटायचे की हट्टाने रेटायचे
प्रश्न तसाच राहतो
भीड़ चेपायची की भीक घालायची
प्रश्न तसाच राहतो

मीपण जपायचं की माझं स्वत्व
प्रश्न तसाच राहतो
कुढत जगायचं की जगवायचं अस्तित्व
प्रश्न तसाच राहतो

अभिमान जपायचा की स्वाभिमान
प्रश्न तसाच राहतो
मोडून वाकायचं की वाकून मोडायचं
प्रश्न तसाच राहतो

पेटून उठायचं की कुणीतरी पेटायचं
प्रश्न तसाच राहतो
झोकुन द्यायचं की वाकून पहायचं
प्रश्न तसाच राहतो

आपणच आपलेपण सिद्ध करायचे
विस्तव आला तरी स्वत्व आता जपायचे
शिवबा नाही होता आले हे तर चालायचेच
नंगी तलवार उचलता येते एवढे तरी करायचे

मग प्रश्न कधी प्रश्न उरणार नाहीत
उत्तरे कुणाकडे मागावी लागणार नाहीत
आता फक्त ताठ कणा अन् मानानं जगायचं
पाठीवरचा वार छातीवर घ्यायला फक्त शिकायचं

प्र.........साद जोशी
पुणे
०५.०७.२००९

सांग आवरू कसा हा पसारा ?

2009-07-04T11:59:00.001-07:00

कैफात मी धुंद होतो
होता केलास तेव्हा तू इशारा
गेलीस आता सोडुनी
सांग आवरू कसा हा पसारा ?

pra....saad

अश्वथामा अमर आहे

2009-07-04T00:34:00.001-07:00

आठवणी मेणबत्ती सारख्या
हातात घेवून फिरत रहातो
उजेड जगाला देतो
चटके हाताला घेतो

हीच साठवण आहे
तुझ्या आठवाची
जगणे जगत रहातो
मरण पेलत जगतो

उपयोग नाही कशाचाच
सर्व काही व्यर्थ आहे
जखम भाळी घेवूनच
अश्वथामा अमर आहे

प्र....साद जोशी
पुणे
०४.०७.२००९

मी नसतोच ...........

2009-07-03T11:47:00.000-07:00

मी झंझावात
मी वादळ
मी निरभ्र
मी मळभ
मी सर्वांगी
मी विरागी
मी भैरवी
मी विराणी
मी तूच
मी नसतोच ...........

प्र.......साद जोशी
पुणे
०४.०७.२००९

2009-07-03T11:42:00.000-07:00

1)
मी गडद ,
मी गर्द !
मी सहज ,
मी सर्द !
मी दृश्य ,
मी अस्पष्ट !
मी मर्त्य ,
मी स्वप्न !

2)
एक आवर्त , कधीच न उमगणारे
एक सत्य कधीच न उलगडलेले
एक किनारा थांग न सापड़णारा
एक अन्याय कधीच न थांबणारा
एक माणूस सतत लढणारा
एक कोळी सतत झुंज देणारा
एक राधेय स्वत्व अन् अस्तित्व विसरणारा !

प्रसाद जोशी.
१४.०४.2009

3)

मी तीर्थ
मी सर्वार्थ
मी जळी
मी स्थळी
मी आवेग
मी संकल्प
मी झंझावत
मी विकल्प

जगाने जगला म्हणावे !!!

2009-07-02T01:35:00.001-07:00

जगाने जगला म्हणावे !!!

डोळ्यातूनच जे झिरपते तेच अश्रु असतात कां ?
मनातल्या मनात जे झिरपते त्याला काय म्हणावे ?
जे जे दिसते ते ते सत्य असतेच कां ?
जे जे कळते कधी उमगते त्याला काय म्हणावे ?

आस असावी की कास धरावी कुणी तरी सांगेल कां ?
घुसमट होते आतल्या आत त्याला काय म्हणावे ?
प्रतिसाद द्यावा की वाट पहावी सादेची कां ?
हाकेस सुद्धा ओ न यावी याला काय म्हणावे ?

चालत रहावे की थाम्बुन जावे कुणीतरी सुचवेल कां ?
वाट आंधळी की रस्ता चुकलेला याला काय म्हणावे ?
जीवन जाते सरुनी तरी कां जगलो उमगेल कां ?
कलेवराची राख न उरली, जगलो कसे म्हणावे ?

प्र.....साद जोशी
पुणे
०२.०७.२००९

कॉलेज

2009-07-01T19:07:00.001-07:00

कॉलेज

नाक्यावर उभे राहून आमचे जेव्हा टेबल पंखे व्ह्यायचे नां तेव्हा आम्ही सुटलेलं कॉलेज पहायचो ,
या टोकापासून त्या टोकापर्यंत ती जाइतो आम्ही फक्त पहातच रहायचो !
टोक एकदा शेवटचं यायचं , मग तिनं मागं फिरून पहायचं ,
गेल्याची खात्री झाली की आम्ही परत पहिल्या टोकाकडे टक लावून रहायचं !

नाक्याच्या त्या जागेवर माझा ठरलेला स्पॉट होता ,
अनेक ग्रुप यायचे अन् जायचे माझा दिव्याचा खाम्ब असायचा !
सीनियर आणि ज्युनिअर कॉलेजच्या वेळा मला त्या काळी पाठ होत्या ,
माझी सिगरेट आणि चहाची वेळ ठरलेला भट कधीच नाही चुकवयाचा !

बाबांची यायची ट्रेन प्रत्येकाला ठाउक होती त्यावेळी ,
माझी सिगरेट आपोआप दुसरयाच्या हातात सहज ठरवल्यागत जायची !
आई मात्र यायची भाजी खरेदीला चुकून कधीही वेळी अवेळी
अख्या ग्रुपची मला जपायला तारांबळ फक्त त्याच वेळी उडायची !

घातलेली जीन धुवून किती महीने झाले याची काही मोजदात नसायची ,
चुकून घातली नाही की मगच ती जीन पाण्यात जायची !
अधून मधून कॉलेजच्या कैन्टीनला आम्ही पण जायचो ,
टेबलाचे तबले कधी झाले हे न कळताच परत यायचो !

आज बायकोसोबत फिरताना माझा टेबल पंखा होत नाही ,
एक कटिंग मारतोस कां अशी हाक सुद्धा येत नाही !
कड़ेवरच्या छोकरीला त्रास होईल म्हणुन सिगरेट हातात धरत नाही !
हल्ली मुलींनी काका अशी हाक मारली तरी त्रास काहीच होत नाही !

दिवस जुने सरले होते , आठव सोबत उरले होते ,
प्रत्येक मित्र आता दुरूनच हात करतो !
ठाउक असते मलासुद्धा आता असेच वागायचे ,
उगाच कशाला जुन्या गोष्टींना उगाळत बसायचे !

ठाउक असते मलासुद्धा आता असेच वागायचे ,
उगाच कशाला जुन्या गोष्टींना उगाळत बसायचे !

प्र.............साद जोशी
पुणे
०५.०६.२००९

कातरवेळ

2009-06-25T17:48:00.001-07:00

मन उधाण असते
रेती सरकत असते
जीवात जीव नसतो
ती कातरवेळ

तू हलकेच येतेस
हातात हात अलगत देतेस
हात सुटून कधी जातो उमगत नाही
ती कातरवेळ

भरती मनासारखी
ओहोटी तुझ्यासारखी
मनात काहुर कां उठते कळत नाही
ती कातरवेळ

संध्याकाळ रात्रीच्या गर्तेत जाते
मी अन् माझे मन तसेच राहते
रात्र दिवसात कधी बदलून जाते कळत नाही
ती कातरवेळ

कधीतरी कुठल्या लाटेसोबत देह माझा
तुझ्याच बेटावर सापडतो लोकांना
तो सोबत असतो म्हणुन तुला ओळख देता येत नाही
तीच अन् तीच उरते कातरवेळ !!!

प्र .......साद जोशी
पुणे
२६.०६.२००९

उपरा

2009-06-20T19:52:00.001-07:00

मी तर जगतो जगासारखा
कां तरीही मी प्रेमास पारखा
काहीच उमगत नाही
मी मलाच समजलो नाही
खरेच कां मी उपरा ?

रान्गेतुनी त्या सरकत होतो
जगण्याचा खेळ खेळीत होतो
डाव मी माझा मांडीत होतो
लोक डाव साधुनी जात होते
खरेच कां मी उपरा ?

ती तशीच यायची रान्गेतुनी
डोळ्यात तिच्याही भय दिसायचे
मला कधीच ना उमगयाचे
मी तर सामान्य होतो , तरी
खरेच कां मी उपरा ?

रान्गेतुनी त्या अनेक होते
तिची छेड काढणे चालूच होते
तो क्षण आला , अन् तिडिक गेली
उचलला दगड अन् पुढचे ........
खरेच कां मी उपरा ?

मी माझ्या बाह्य स्वरूपावरून गजाआड़ होतो
तिची कशाला यात फरफट म्हणुन काहीच बोललो नाही
परत दातांखाली ओठ घेतले दाबुन ,
आमची होती खुन्नस खूप वर्षांपासून सांगुन टाकले
खरेच कां मी उपरा ?

...... हल्ली रांग तशीच असते
मी सुद्धा असतो अधून मधून
...... ती पण दिसते तशी रोजच
मी मात्र पाहतो कधी वाटले तर
कारण मी तर उपरा नां ?

प्र........साद जोशी
पुणे
२१.०६.२००९

अता बरस रे मेघा !

2009-06-20T18:13:00.001-07:00

आतुरले मन, काहूर उठले
जगणे अशक्य झाले
जरीही दमले, पाउल सरकले
बरस रे मेघा !

नयनात माझिया मेघ
वरी पापण्याची रेघ
परी उरात सर्व दबवले
बरस रे मेघा !

कुणी पुसतच नाही
मी चालतेच आहे
पिल्लांचे जीवही शीणले
बरस रे मेघा !

दारी पोचले, घर सापडले
चूल पेटणे, भाकरी आहे
मी तर दमले आहे
बरस रे मेघा !

आई म्हणुनी हाक ऐकता
उर दाटूनच आहे
भाकर झाली घास भरवला
अता बरस रे मेघा !

आजचा हा दिवसही सरला
उद्याची हाकही आहे
रात्र झाली, डोळे मिटले पिल्लांचे
अता बरस रे मेघा !

अता बरस रे मेघा !

प्र.....साद जोशी
पुणे
२१.०६.२००९

शब्द तसेच राहिले!!!

2009-06-12T23:31:00.000-07:00

जीव गुंतला त्या माळलेल्या गजरयावरती
गुंफून गेले श्वास जणू तो मोगरा होता
थाम्बुन गेलो पुढे न सरलो कणभर भीती
सूर उमटले ओठांवरती

तीही थबकली किंचित वळली कोपरयावरती
पाहिले जेव्हा तिने फिरुनी , एकच तो क्षण होता
उमगले ना श्वास बिलगला , वेडा होता
सूर उमटले ओठांवरती

कधीच ना मी कबुली दिली स्वत:शीच पण
जाणवते आजही मला , मी तो क्षण जिंकला होता
माझाच माझ्या जिंकण्यावर विश्वास नव्हता
अन् ... सूर उमटले ओठांवरती

प्र..........साद जोशी
पुणे
१३.०६.२००९

प्रेम की ती जबरदस्ती

2009-06-12T11:40:00.000-07:00

प्रेम की ती जबरदस्ती

धुरान्ची वलये कायम यायची तिकडच्या टेबलावरून
जीव कायम धडकत असायचा आमचा त्यांना पाहून
कैंटीन मध्ये तर जायला लागायचे आम्हाला अधिमधी
नजर फक्त त्याचीच नाही खुपायची तिथे पाहून

एकदा तो जवळ येउन म्हणाला काही नोट्स मिळतील कां ?
मनापासून नाही म्हणायचे होते पण जमलेच नाही
परत भेट घडावी वाटत सुद्धा होते आणि नाही सुद्धा
प्रत्यक्ष आला जेव्हा समोरी शब्द ओठी उमटले नाही

एकदा ती भीती माझी सत्यात जेव्हा उतरली
मला त्याच्या डोळ्यांची जरब नाही वाटली
प्रेमात म्हणे विचारतात असे ऐकले होते
त्याने प्रेम आहे माझ्यावरी दोन शब्दात सांगितले

प्रेम की ती जबरदस्ती काहीच नाही समजले
काळजी कुणी कशी करावी हे मात्र उमगले
त्याचे नाव कॉलेज मध्ये नव्हते फारसे चांगले
मला वेडीला प्रेमात हे कधीच नाही वाटले

एक मात्र तो दिवस आला , लख्ख झाला वर्तमान
सर्व स्वच्छ दिसू लागले , सुरा चालला गतीमान
धूसर झाल्या प्रेमाच्या माझ्या सारया कल्पना
जीव होता अन् क्षणात गेला बाकी सर्व वल्गना

जीव वाहिला तुझ्यावरी असे एकदा बोलला होता
पाट रक्ताचे पाहिले मी पण एकही थेम्ब माझ्या नावाचा नव्हता
आजवरी प्रेम या शब्दाची भीतीच मजला वाटते
रोज हल्ली बहिण माझी आरश्यात पाहते ......

प्र..............साद जोशी
पुणे
१३.०६.२००९

2009-06-09T12:03:00.001-07:00

1)

रंगुनी रंगात सगळ्या , रंग मुक्त केले बंद मी ,
तू जरी नसलास सोबती , स्पर्श केले बद्ध मी !
मी तशी कुणीच नव्हते , कधी कुणाची ,
फक्त आहे जीवनी या , मुक्तीसाठी लुब्ध मी !
हा स्वर आला अन् तो क्षण सरला एवढे उरले जरी ,
गुंजन असता मुक्तीचे , काहुर कायम असे उरी !

2)

त्या गहिरया रंगांच्या संगतीने संगतीचे रंग गहिरे झाले ,
पावसात नाह्ताना बंध सैल जाहले ,
एक एक अश्रु आता रंग होऊ लागला ,
शब्द शब्द रंग म्हणुनी कागदी उमटू लागला !!!

2009-06-09T12:01:00.000-07:00

1)पहावयाला तयास गेलो ,
मनमौजी तो तसाच होता !
काळजीचे सूर मनातच राहिले ,
मज भूपाळी तो ऐकवित होता !

2)गणेशाचे या ध्यान करावे की ,
त्या कुम्भाराचे मौन पाहावे !
कलाकृतीला दाद द्यावी की ,
मौनाचे त्या प्रतिसाद व्हावे !

3)गुन्तवली आयुष्याची भेडोंळी ,
कधी सरळ तर कधी गुंतागुंतीची !
कधी तयार होते बाहुली तर कधी नुसतीच उरते सावली ,
कर्तव्याचा खेळ हा सारा , कधी कर्म तर कधी माउली !!!

अंगणातील तुळस

2009-06-09T12:00:00.002-07:00

बोलल्यावाचूनही उमगले जे सर्व काही वाटले ,
नयन तुझे ते बोलले जे माझ्या मनी दाटले !
स्पर्शातुनी तुझ्या रोमांच अंगी माझ्या उमटले ,
नक्षत्रांचे देणे आले कुठुनी अन् कोठले !

उदार तुझ्या शपथा अन् त्यावर सर्वस्वी हा जीव वाहिला ,
पिंजर्यातील जीव माझा मुळी माझाच न राहिला !
भेट तुझी घडणार नाही , ठाउक आहे मला मुळी ,
येशील मात्र स्वनात माझ्या ही आशा नाही खुळी !

जुळलेल्या सर्व तारा , खनक तुझ्या पैनणाची ,
किणकिणते कानात माझ्या , रुणझुण तुझ्या कंगणाची !
मिळूनही सर्व सारे , वेळ वाटे मागण्याची ,
सोबतीस साद घाले , तुळस माझ्या अंगणाची !

2009-06-09T12:00:00.001-07:00

तुझे मन तर निर्मळ , जणू वाहत्या पाण्याची झूळझूळ ,
कां खड्कानी होतेस अस्वस्थ ? रहा त्या खडकावर ध्यानस्थ !

2009-06-09T11:59:00.003-07:00

वाहत्या पाण्याचे कधीच नव्हते भय मला ,
पाण्यातील ओंडक्यांचे भय मात्र वाटते !
सोबतीची साथ हवी असा माझा हट्ट नसतो ,
गरज सरता सोडून जाण्याचे भय मात्र वाटते !

2009-06-09T11:59:00.001-07:00

मऊ लोकरीची वीण कधी उलगडून पाहिली आहे का ?
माझ्या पोटातलं ओठावर आलेलं कधी पाहीलेय का ?
मी नक्की कसा आणि कोण हे कधी पाहीलेय कुणी ?
तू मात्र असाच आहेस हे पदोपदी ठसवले क्षणोक्षणी !!!

भैरवी

2009-06-09T11:58:00.001-07:00

कुणी गाताना भैरवी , दिल्या वचनांची शपथ जीवघेणी असते गं ,
उसवलेल्या शिवणीची सल नकळत हातात रुतते गं !
तसा मी तुझा कुणीच नव्हतो असेही म्हणता येईल गं ,
बोटावर झेललेला तो अश्रुचा थेम्ब मनतळ गाठून येतो गं !
ते क्षण सरले अन् कुणीच न् उरले , आपले कुणाला म्हणू गं ,
मीही तोच तुही तीच , भवताल मात्र अजून विराणच गं !
मन सांगे एक करावे , उमेद नाही उरली गं ,
सांग अता तूच मला गायलीस कां ती भैरवी गं !

दुःख घर थाटतंय...

2009-06-09T11:57:00.001-07:00

दुखः सुद्धा अता सुखा सारखे वाटायला लागलेय,
मनालाही ते अता आपलेसे वाटायला लागलेय !
वादळसुद्धा अत्ता अत्ता माणसासारखे वागायला लागलेय ,
झंझावात आला तरी हल्ली फुंकर वाटू लागलेय !
मनामध्ये हळूहळू
दुःख घर थाटतंय...

सावली

2009-06-09T11:56:00.000-07:00

आरश्यात दाविली मी तुला एकदा सावली ,
ती सुद्धा तुझ्याच मागे धावली !
साद घातली होती तेव्हा मी तुला ,
म्हणालीस की ओ द्यायची राहुनच गेली !

गृहीत

2009-06-09T11:55:00.001-07:00

मी तुला गृहीत धरून बसलो,
आयुष्यात एकदाच पण शेवटचा फसलो !
मी कधी मांडली नव्हती गणिते आपल्या सोबतीची ,
सोबत मात्र शेवटपर्यंत असेल अश्या भ्रमात राहिलो !
तशी सोबतीची सवय जडली होती ,
उगाच नको त्या गोष्टींमध्ये तुला शोधत बसलो !
आता काय उगीच शब्द बापुडे व्यर्थ जातील ,
मी मला हरवले , स्मशानात शोधत राहिलो !
हातास काही लागत नाहिये बराच वेळ झाला ,
मी वेडापीर म्हणुन जगत राहिलो अन् दगड झेलत राहिलो !

प्रसाद जोशी
22.05.2009
पुणे

कणा

2009-06-09T11:54:00.001-07:00

कणा

जे घडेल ते पाहत नाही बसायचे , बदलून टाकायचे जग सहन कशाला करायचं ?
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
कशासाठी थाम्बायाचं ? आपण जिथून सुरु केलं तिथून जग सुरु करायचं !
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
कुणीच नसतं निस्वार्थी , प्रत्येक जण स्वार्थ साधत असतो , तुम्हाला फक्त ते कळत नसतं !
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
मोकळ केलं मन , फुटू दिले अश्रुंचे बांध , मग आपोआप हसता अन् हसवता येतं !
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
पंखान्मध्ये बळ आलं तरी घरटं सोडायचं नसतं , एक अजुन नवं घरटं बांधायचं असतं !
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
मरण दान मागायला आलं तर दान देवून नक्की टाकायचं ,
शरमेनी मान मरणाची झुकावी असचं वागायचं असतं !
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !
कशाला वाकायचं कुणासमोर , जग सोडून जातानाही ताठ कणा ठेवूनच जायचं
आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !

आयुष्य आपल्याला हवं तसचं जगायचं असतं !

प्र .............साद
पुणे
०३.०६.२००९

ओळख !

2009-06-09T11:52:00.000-07:00

ओळख !

तुम्ही कायम अश्याच वागता कां ? की फ़क्त अनोळखी लोकान्शीच न बोलता राहता ?
अनोळखी म्हणाल तर आपण एकमेकांना गेले दोन तास पाहतोय हो नाही कां ?
लाजली नाही बुजली ती , काहेच न बोलता हलकेच निघून गेली ती दुसरया वर्गात
मी तालीम घ्यायचो त्याच कॉलेज मध्ये तिच्याच मित्रांची नाटकासाठी तिसरयाच वर्गात !

तिची सुद्धा तालीम सुरु होती , आमच्या तालमीला तिचे सूर लाभायाचे
सर्वजण तालमीत गुंग असताना मी मात्र फ़क्त तिलाच ऐकायचो
कॉलेज मधला एकेक दिवस उगाचच सरायला लागला
तिच्या खळितल्या हसण्यात जीव गुन्तायला लागला !

मी होतो एक खुशालचेंडू , ती कायम गंभीर
विचारू कसं प्रेमाचं ? मन होतं नव्हतं खंबीर
मनापासून मनाला समजावलं ,एकदाचं विचारून टाकलं
काय सांगू मित्रांनो , आयुष्यातलं शेवटचं आश्यर्य घडलं !

तिनं हो म्हटलं आणि जग होत्याचं नव्हतं झालं
प्रेम करावं कसं हे मलाही समजू लागलं
प्रत्येक गोष्ट आता तिला पहिले समजायची
मग कधीतरी मलाच माझी ती थोडीशी उमगायची !

हे थोडेसे उमगणे नंतर नंतर कोडे वाटू लागले
कोडे सुटता सुटत नाही म्हणुन दोर सैल होऊ लागले
तिला खोटं आवडायचं नाही मला कधी समजले नाही
तिला त्रास नको म्हणुन मी संपूर्ण खरं म्हणुन बोलायचो नाही !

सुरुवात जरी मी केली तरी शेवट तिच्याच हातात होता
वीण अशी उसवून टाकली की दोरही माझ्या हाती नव्हता
सर्व काही संपल्याचा फ़क्त एक निरोप आला
उत्तर सुद्धा न घेता निरोप देणारा गेला !

आज अनेक वर्षांनी परत एकदा गाठ पडली
तिला कोडी सोडवायची होती घाई जडली
मी पण आता गुंतलो होतो माझ्या संसारात
परत कुणाला फसवावे जमणार नव्हते जन्मात

मी सगळ्या चूका माझ्याच म्हणुन सांगितल्या
शेवटचे खोटे बोललो , तिच्या भावना आवरल्या
एक खोट्या बोलण्यानी सर्व मार्गावर आले
दोन जीवांसाठी दोन संसार मोलाचे ठरले !

आजही आम्ही कधी मधी समोर येतो
ओळखतो एकमेकांना एवढेच दाखवतो
ती आता तिच्या मुलात मला शोधते , अन् जवळ घेते
माझ्याही बायकोला भेटली तर , तिच्या खांद्यावर देते !

नक्की चुकले कुठं याचा विचार आता मी करत नाही
मला त्रास होतोय याचा हे सुद्धा कुणाला समजू देत नाही
कळ जाते कधीतरी एकदाच एकदम जीवघेणी
आरशात पाहतो मी माझीच नजर केविलवाणी !

प्र...............साद जोशी
पुणे
०५.०६.२००९

वात्सल्याचं देणं

2009-06-09T11:51:00.001-07:00

1)

माता !

कुणाला लक्ष्मणाच्या आईचं नाव आठवतयं काहो ?
वनवासाला जाताना तिनंही फोडला असेल टाहो !
लक्ष्मणाची उर्मिला आठवते कधी का कुणाला ?
लवकुशासारखे मूल व्हावे वाटले असेल नां तिला !
मात्रुत्वाचा अपमान झाला म्हणुन धरित्रिने सीतेला उदरात घेतले ,
जीवंतपणी अनेक मृत्यु उर्मिलेने भोगले !
जीव दशरथाचा जडला , कैकयीला एक वर दिधला ,
माता होती वर वापरला , कोपून तिच्यावरी भरत मात्र चुकला !
तिचे देणे वात्सल्याचे होते यात मुळी शंकाच नाही मजला
मांगल्य होते की नव्हते या निर्णयाचा हक्क नाही आपुला !

2)

राधेय !

वरदान लाभले तिजला , पण शाप सोबती जडला ,
तो आला जरी जन्मास , सोडुनी त्यास तिने दिधला !
मग तपे लोटली अनेक , जीव व्याकुळच राहिला ,
दान दिले न मातेचे , लागले दान मागायला !

पुत्र तिचा तो थोरच ठरला , दिल्या दानाला जागला
पाच पुत्र तसेच राहिले , चक्र अन् प्राण मात्र रुतला !
काय कहाणी कशी विराणी त्या कुंती मातेची
कुणी न पुसले अश्रुही थिजले , राधेला कुणीना पुसले !

गेल्यावरती प्रश्न न उरला , तो कौन्तेय की राधेय ,
त्या तीरावरती अर्घ्य सुद्धा न त्यास कुणी निधला !
जरी जन्मला कुंतीपोटी , जीव राधेचा होता ,
प्रश्नच न उरला तो कौन्तेय की राधेय , पुत्र राधेचा निजला !

प्र ......... साद जोशी
पुणे
३१.०५.२००९

3)

चार चक्रे घुमती त्या मिश्रणाकरीता
पाउल पड़ते पुढे घमेले टाकण्याकरीता
लक्ष मात्र तिचे त्या झोळीकड़े फिरता
हलकेच पान्हा ओथंबतो त्या पिलाकरिता !

मग मुकदमाची हाक , फिरते पाउल मागे
पदर भिजुनिया जातो , लक्ष न कामात लागे
राहून जाते देणे , दाण्याची आग पोटात
वात्सल्याचे मांगल्य होते , दिसती दोन घास ओठात !

जात न उरते पात न उरते , ध्यास तिचा घास कमवणे
उरते फक्त भुकेची आग , घमेली ओतीत जाणे
ओठातली रेती , पोटातच जाते उरते दुर्लक्ष करणे
ममत्व सारे उरीच शमते , मग कसे स्मरावे वात्सल्याचे देणे !

प्रसाद जोशी
पुणे
२५.०५.२००९

4)

एका उनाडश्या कोपरयावर

त्या चार खान्म्बानमधून फिरत होतो उगीचच ,
राखेतुनी तिला शोधीत होतो उगीचच !
गुरूजी आले , मुठभर राख अन् अश्म घेवुन चला म्हणाले ,
आठवणीन्ची राख होत नाही , सगळ्या लोकांना पुढे व्हा म्हणालो !

एका उनाडश्या कोपरयावर चहा बिडी , तिने जाताना नक्की पाहिलं होतं
मी मानसिक तयारी करून गेलो , ताट आवडीच्या पदार्थांनी सजलं होतं !
जेवण झालं , खूप मज्जा आली , समोर सिगरेटचं पाकीट होतं ,
ती आई होती , समजुन सुद्धा न समजल्या सारखं वागणं तिला अवगत होतं !

श्वास कुणाच्या हातात नसतो म्हणतात , चुकीचं आहे ,
ती नळी काढायची की ठेवायची विचारलं , श्वास माझ्या कुडीचा आहे !
निर्णय कठोर होवून घ्यावाच लागतो , चुकीचं आहे ,
ती जगावी की जावी , हे तिच्या ती आयुष्याचं देणं आहे !

वात्सल्याचं देणं अजुन पुरेसं देवून व्ह्यायचं होतं ,
आईचं जगणं त्या नळीवर अवलंबून होतं !
तिथेपण तिनं मला अड़वलं नाही , निर्णय मला घ्यावाच लागला नाही ,
निघून गेली अलगद कळलं सुद्धा नाही , देणं देण्याची वेळ माझ्यावर आलीच नाही !

एक बोचणी कायमची राहिली माझ्या उरात ,
कधीच कुणाला कळली नाही !
वात्सल्याचं देणं अजुन पुरेसं देवून व्ह्यायचं होतं ,
तिचं असं जाणं माझचं मला पटलं नाही !

प्रसाद जोशी
पुणे
२५.०५.२००९

5)

वात्सल्य की मातृत्व

कदाचीत तिच्या ओटीत कधी मात्रुत्वाचं देणं नव्हतं ,
वात्सल्याची तिच्याकडे कधी कमी नव्हती !
हे देणं मागावं तर कुणाकड़े अन् कसं ?
आपल्या लोकांनी दिलं तर ते दान कसं ?

एक दिवस तिच्या नजरेस ती पडली ,
खंतावनारी नजर तिची पटकिनी खुलली !
मागणे न लाजता तिने मागुन टाकले ,
यशोदे रुच्यापाने होसुद्धा तिने म्हणुन टाकले !

मग मात्र सुरु झाले मात्रुत्वाचे खेळ ,
दिवस तिला गेले हिला पुरत नव्हता वेळ !
मग एकदाची ती वेळ आली ,
मूर्तिमंत दान देण्याची वेळ तिच्यावर आली !

तराजू आता अचानक एका बाजूला कलायला लागला ,
वात्सल्य की मातृत्व यांचा लढा वाढायला लागला !
वात्सल्यानी पोट भरणार नाही याची खात्री होती तिला ,
देणं देण्याची वेळ आली हे काही मान्य होत नव्हते तिला !

वात्सल्य अन् मातृत्व अता कागदोपत्री आलं ,
त्या पिल्लाचं मात्र एक खेळणे झाले !
दोन दिवसांचा जीव मुक्यानेच बोलू लागला ,
मला दोन आया आहेत असे जगाला सांगू लागला !

तिला अन् हिला त्याची भाषा काही कळत नव्हती ,
त्याला यांची तगमग अत्ता समजणार नव्हती !
वात्सल्याचं देणं मोठं की मात्रुत्वाचं यावर एकमत होतं नव्हतं ,
भुकेसाठी कुठे पहावं त्याला कळत नव्हतं !

मग मात्र एकदा त्याचा टाहो कुणालाच ऐकू आला नाही ,
भांडणाच्या नादात त्याच्याकडे लक्षच गेले नाही !
वात्सल्य की मातृत्व याचा वाद काही संपेना ,
देवानं दिलेलं देणं कधी परत वाटेवर गेलं कुणालाच उमगेना !

आता फ़क्त काहूर उरलं ,
देणं की घेणं सर्वच संपलं !
मातृत्व तर त्याचक्षणी कोलमडलं ,
वात्सल्याचं देणं द्यायचंच राहून गेलं !!!

प्रसाद जोशी
पुणे
२३.०५.२००९

शीळ तीच घालतो , एकटा पुन्हा पुन्हा

2009-06-09T11:50:00.001-07:00

हे मला होते समजले , आवर घालायचा मना
व्ह्यायचे ते अश्रु आता , फ़क्त पावसात पुन्हा
पाउस वेडा जीवघेणा , जागवतोय सर्व जुन्या खुणा
मीच मला सावरतो , आठवुनी जुन्या शपथा पुन्हा

एक तीच वेळ होती , समजले कधीच नाही जना
मीच जखमा लपवितो , रिचवुनी पेले पुन्हा
दिसतेस बाजारात आता , ओळख ना काही खुणा
सारतेस बट तशीच , सहन करतो त्रास पुन्हा

मी कसा होतो , ठाउक होते फक्त माझ्या मना
त्यास देखिल गप्प करितो , झाला प्रेमाचा गुन्हा
फिरुनी तसाच सावलीच्या , चालतोच कुणाविना
शीळ तीच घालतो , एकटा पुन्हा पुन्हा

शीळ तीच घालतो , एकटा पुन्हा पुन्हा

प्र...............साद जोशी
०८.०६.२००९
पुणे

ही म्हणे त्याच्या प्रेमात पडली

2009-06-09T11:49:00.001-07:00

स्वप्नातला राजकुमार कधी नसतोच मुळी
कायम सांगायच्या मैत्रीणी आहेस तू खुळी
तिचे वास्तव तिच्या ताईच्या स्वप्नासोबत विरले होते
तिच्या दृष्टीने प्रेमबीम सगळे एकदम झूठ होते

कसा कोण जाणे तो तिच्या एकाएकी समोरी आला
तिच्या वह्या एका दिवसासाठी द्याल कां म्हणाला
नाही तिला म्हणवले नाही , कसे ते तिला कळलेच नाही
स्वप्नातही त्याची खळी , सकाळच्या आरश्यातुनही गेली नाही

मग तो येतच राहिला , आयुष्याचा भाग बनला
व्यापून टाकले आयुष्य , तो फक्त तिचा उरला
वापर होतोय समजत होते , उमजत मात्र काहीच नव्हते
उमजण्याचे वय नव्हते , त्याने तिला फक्त वापरले होते

आजही खळी पाहिली की तिच्या मस्तकात तिडीक जाते
पुरुष जातीवरती प्रत्येक कार्यक्रमात ती जहाल बोलते
दर कार्यक्रमानंतर तिचा खूप उदो उदो होतो
घरी आल्यावर तिचा आरसा फक्त तिच्याशीच बोलतो

फसवले त्याने यात काही शंकाच नाही
आपण फसतोय हे तिला समजले नाही
चूक तर हिच्याकडून घडली
ही म्हणे त्याच्या प्रेमात पडली

प्र................साद जोशी
पुणे
०८.०६.२००९

सूर उमटले ओठांवरती

2009-06-09T11:44:00.000-07:00

सूर उमटले ओठांवरती

साद तिची कानी येता
सूर उमटले ओठांवरती
प्रतिसाद द्यावा वाटला तेव्हा
शब्द संपले !

याद आलीच तिची आता
सूर उमटले ओठांवरती
दर्द दाटला कंठात तेव्हा
शब्द संपले !

लय एकटी ती जगते गाता
सूर उमटले ओठांवरती
कवितेचे गाणे झाले तेव्हा
शब्द संपले !

माझे मीपण न उरले आता
सूर उमटले ओठांवरती
कविता राख झाली तेव्हा
शब्द संपले !